Rezystywność elektryczna

Rezystywność elektryczna to podstawowa właściwość materiału, która określa ilościowo, jak mocno dany materiał przeciwstawia się przepływowi prądu elektrycznego. Niska rezystywność wskazuje na materiał, który z łatwością umożliwia przepływ prądu elektrycznego. Jednostką rezystywności elektrycznej w układzie SI jest ohm-metr (Ω⋅m). Odwrotność rezystywności elektrycznej to przewodnictwo elektryczne, które mierzy zdolność materiału do przewodzenia prądu elektrycznego. 

 

Wartość współczynnika dobroci ZT®

Sprawność materiałów/urządzeń termoelektrycznych charakteryzuje współczynnik dobroci ZT: 
 

Sprawność rośnie wraz z wartością ZT. Nie ma teoretycznej górnej granicy ZT, a gdy ZT zbliża się do nieskończoności, sprawność termoelektryczna zbliża się do granicy Carnota. Jednak żaden znany materiał termoelektryczny nie wykazuje ZT> 3 (stan na 2018 r.). Im wyższa sprawność, tym wyższa energia elektryczna generowana przy wykorzystaniu użytej energii cieplnej (np. w generatorach termoelektrycznych, elektrowniach lub wytwarzaniu energii słonecznej). 

Celem naukowców jest znalezienie materiału termoelektrycznego o możliwie najwyższym współczynniku Seebecka, możliwie najwyższej przewodności elektrycznej i jednocześnie najniższej przewodności cieplnej. Stanowi to duże wyzwanie, ponieważ te dwa parametry są proporcjonalne do siebie. 

Wszystkie właściwości wymagane do scharakteryzowania materiałów termoelektrycznych można zmierzyć za pomocą systemów NETZSCH - LFA wraz z SBA 458 Nemesis®.   

 


Related Methods

LFA

SBA