Kontrola jakości polimerów metodą DSC - stabilność oksydacyjna

Test OIT (czas indukcji utleniania) jest metodą dobrze znaną i powszechnie stosowaną dla zbadania odporności na utlenianie polimerów, głównie poliolefin.

Tak, jak przedstawiono na poniższym przykładzie, dwie próbki PP ogrzano do temperatury 200°C w atmosferze azotu. Endotermiczny pik wykryty podczas ogrzewania ilustruje proces topnienia polipropylenu. Po upływie 3 minut w temperaturze 200°C, gaz wypełniający celę pomiarową został przełączony na powietrze. Uzyskany efekt egzotermiczny obrazuje proces degradacji polimeru - czas, w którym on następuje określa odporność na utlenianie.

W tym przypadku oksydacja zachodzi wcześniej i bardziej gwałtownie dla próbki A niż dla próbki B (OIT 6,6 min vs 11,6 min.)


Badanie OIT dla próbek PP. Masa próbki: 9,48 mg (próbka A) oraz 9,55 mg (próbka B), ogrzewanie do temperatury 200°C przy 20 K/min, dla przepływu N2 (50ml/min), 3 min w atmosferze N2 w warunkach izotermicznych, po czym w powietrBadanie OIT dla próbek PP. Masa próbki: 9,48 mg (próbka A) oraz 9,55 mg (próbka B), ogrzewanie do temperatury 200°C przy 20 K/min, dla przepływu N<sub>2</sub> (50ml/min), 3 min w atmosferze N<sub>2</sub> w warunkach izotermicznych, po czym w powietrzu (50 ml/min), aż do uzyskania degradacji.